راههای مصرف دارو
۱- داروی خوراکی Oral
– سهلالوصول بودن و Compliance
– آسان
– در حالت اوردوز بهتر قابل برگشت است
– جذب پایین است. (Bioavailability به فارسی «فراهمی زیستی» یا مقداری از دارو که وارد جریان خون میشود حدود ۶۰ الی ۷۰ درصد است)
– First pass effect یا گذر اثر اول در این روش مصرف وجود دارد و دارو قبل از رسیدن به محل اثر تا حدودی متابولیزه میشود.
۲-روش تزریقی درون رگی-IV- intravenous injection
در این روش کلمهی «جذب» معنی ندارد.
– سریعالاثر است.
– فراهمیزیستی یا bioavailability دارو بالاست است حدود ۱۰۰ درصد است.
– در حالت اوردوز خطرناکتر از روشهای دیگر است.
– اثر گذر اول ندارد.
۳- تزریق درون عضله – – IM intramuscular
– فراهمی زیستی بالاست ولی ۱۰۰ درصد نیست.
– مقدار زیادی از دارو را میتوان تزریق کرد.
– اثر گذراول ندارد
– از معایب این روش کامپلیانس پایین آن است.
۴- تزریق زیرجلدی – SC – subcutaneous
– میخواهیم که جذب خیلی آرام باشد.
– برای تزریق واکسنها، هپارین و انسولین کاربرد دارد.
– جذب دارو در این حالت متناوب و طولانی است و
۵- استنشاقی Inhalation
– ویژگی مثبت آن این است که اختصاصی عمل میکند.
– داروهای هوشبری و شبیه آن
۶-رکتال Rectal
– به شکل شیاف Suppository یا تنقیه استفاده میشود.
– First pass effect (اثر گذر اول) دارد.علت این که اثر گذر اول دارد چون عروق زیادی دارد و داروی جذب شده از کبد رد میشود.
– بعضی از داروهای مسکن
۷- موضعی
– اثر گذر اول ندارد و جذب نسبی است.
– مثلا ً از طریق چشم و بینی و گوش
یک دیدگاه