داروهای اسید و باز ضعیف
۱- آسپرین به عنوان یک اسید ضعیف
۲- پریمتامین به عنوان یک باز ضعیف
توجه: این جمله را حفظ کنید تا بهتر بتوانید موارد مربوط به هاندرسن هاسلباخ را پاسخ دهید:
اسید ضعیف وقتی پروتونه باشد بهتر در چربی حل میشود.
باز ضعیف به شکل بدون پروتون بهتر در چربی حل میشود.
(با لوشاتلیه قابل اثبات است)
اگر pH نسبت به pKa پایین باشد (یعنی اختلاف آن دو زیاد باشد) شکل پروتون دار اسید بیشتر خواهد بود و در نتیجه بهتر در چربی جذب میشود. (پس جذب در pH پایین برای اسیدها بهتر اتفاق میافتد یعنی اسید در اسید)
اگر pH نسبت به pKa بالا باشد (یعنی اختلاف آن دو زیاد باشد) شکل بدون پروتون بازها بهتر در چربی جذب میشود (پس جذب در pH بالا برای بازها بهتر اتفاق میافتد بنابراین باز در باز)
چگونه می توان یک دارو را در ادرار به دام انداخت؟
(به دام انداختن دارو در ادرار به این معنی است که مانع بازجذب دارویی شویم که محلول در چربی است و به راحتی بازجذب میشود.)
پاسخ: کافی است دارویی که خنثی است پس از ورود به درون گلومرول و ادرار، یونیزه شود. برای این کار pH ادرار را تغییر میدهیم. توجه کنید اسیدهای ضعیف در ادرار قلیایی و بازهای ضعیف در ادرار اسیدی به دام میافتند.