حاملهای غير ويروسی
اتصالات پليليزين-DNA
علاوه بر اين، اين کمپلکس ميتواند دربردارنده پروتئينهايي باشد که علاوه بر گيرندههاي ويروسي گيرندههاي سطح سلول را نيز تشخيص دهد. اين اصلاح به هدفگيري کمپلکس به سوي سلولهاي مشخص کمک ميکند، با اينکه اين سلولها ممکن است فاقد گيرنده آدنوويروسي باشند. پروتئيني که در کمپلکس به کار ميرود آسيالوگليکو پروتئين است. اين پروتئين توسط گيرندههاي سلولهاي کبدي شناسايي شده و ترکيب را به طور خاص به سوي سلولهاي کبدي هدفگذاري مينمايد. استفاده از ترکيبات پليليزين-DNA در ژن درماني يک رويکرد اميد بخش است، اما در حال حاضر به علت بقاي ناپايدار DNA در هسته و بيان ضعيف ژنهاي انتقاليافته، اين شيوه انتقال ژن موفقيت محدودي دارد.
برگرفته از کتاب ژنتیک پزشکی هافی
